fbpx
Surgical Innovation

Καλοήθεις όγκοι μαστού

Ένας όγκος (μάζα) μαστού, μπορεί να εμφανιστεί σαν διόγκωση ή εξόγκωμα στο μαστό. Οι όγκοι αυτοί, ειδικά σε μια ενήλικη γυναίκα, προκαλούν ανησυχία και χρειάζεται η εκτίμηση από έναν γιατρό.


Ένας όγκος μαστού, μπορεί να οφείλεται στις εξής αιτίες:

Μαστός εξέταση
Λεπτομερής έλεγχος και πρόληψη του καρκίνου του Μαστού
  • Ινοκυστική μαστοπάθεια: Μπορεί να εμφανιστεί στον ένα ή και στους δυο μαστούς. Είναι πολύ συχνή στις γυναίκες. Δεν αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, ωστόσο μπορεί να κάνει πιο δύσκολη την εξέταση και την αξιολόγηση των όγκων.
  • Ινοαδενώματα: Πρόκειται για καλοήθεις όγκους, ανώδυνους, με ελαστική σύσταση, που μετακινούνται εύκολα στον μαστό. Ο μόνος τρόπος για να βεβαιωθούμε ότι πρόκειται για ινοαδένωμα (και να αποκλειστεί η κακοήθεια), είναι η αφαίρεση και βιοψία του όγκου.
  • Κύστη μαστού: Μια κύστη είναι ένας “σάκος” γεμάτος υγρό, με μαλακή σύσταση κατά την ψηλάφηση. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει και ευαισθησία. Οι κύστεις μπορούν να παροχετευθούν. Εάν το υγρό που αφαιρείται είναι καθαρό ή πρασινωπό, και ο όγκος εξαφανίζεται τελείως μετά την παροχέτευση, δεν χρειάζεται περαιτέρω αντιμετώπιση. Εάν το υγρό είναι αιματηρό, τότε αποστέλλεται για κυτταρολογική εξέταση. Εάν ο όγκος δεν εξαφανιστεί ή επανεμφανιστεί, τότε χρειάζεται χειρουργική αφαίρεση.
  • Απόστημα μαστού (μπορεί να προκληθεί από μια μαστίτιδα)
  • Μετά από κάποιο τραυματισμό του μαστού, μπορεί να σχηματιστεί ένα αιμάτωμα, το οποίο να γίνεται αντιληπτό ως ψηλαφητή διόγκωση. – Λίπωμα.
  • Ενδοπορικό θήλωμα: Πρόκειται για μια μικρή μάζα στο εσωτερικό ενός γαλακτοφόρου πόρου, κοντά στη θηλαία άλω. Είναι καλοήθης κατάσταση. Πολλές φορές, το μόνο σύμπτωμα είναι ένα ορροαιματηρό έκκριμα από την θηλή, σύμπτωμα που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση από τον γιατρό.
  • Ηλικία: τα ποσοστά αυξάνονται όσο αυξάνεται η ηλικία, με τις περισσότερες περιπτώσεις να παρουσιάζονται μετά την ηλικία των 50 ετών, ενώ είναι σπάνιος σε γυναίκες κάτω των 35 ετών (5%), με εξαίρεση τις γυναίκες που έχουν κληρονομική προδιάθεση.
  • Κληρονομικότητα: μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1 ΚΑΙ BRCA2 καθώς και οικογενειακό ιστορικό καρκίνου μαστού.
  • Γυναίκες με πρώιμη έναρξη της έμμηνου ρύσης (πριν τα 12 έτη) ή με καθυστερημένη εμμηνόπαυση (μετά τα 55 έτη) αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού.
  • Μακροχρόνια θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.
  • Ατοκία.
  • Πρώτη κύηση μετά τα 35 έτη.
  • Παχυσαρκία : αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού καθώς αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων.
  • Αλκοόλ: αυξάνει τη συγκέντρωση των οιστρογόνων στο αίμα.
  • Κάπνισμα.
  • Ιστορικό καρκίνου μαστού στον άλλο μαστό,τη μήτρα, τις ωοθήκες.

Ανεξάρτητα από την αιτία της διόγκωσης, θα πρέπει να επισκεφθείτε ένα γιατρό, ο οποίος θα σας πάρει ιστορικό, θα σας εξετάσει και θα συστήσει τον κατάλληλο περαιτέρω έλεγχο και αντιμετώπιση (μαστογραφία, υπέρηχο, αφαίρεση – βιοψία). Στις μέρες μας, με την ανάπτυξη σύγχρονων μεθόδων, είναι δυνατή η διάγνωση και διάκριση των καλοήθων από τις κακοήθεις καταστάσεις, πιο εύκολα και με λιγότερο αιματηρές μεθόδους.

  • Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να επικοινωνείτε με τον γιατρό, όταν αντιληφθείτε κάτι από τα παρακάτω:
  • Έναν νέο όγκο κατά την αυτοεξέταση.
  • Έκκριμα θηλής, ειδικά αν είναι αιματηρό.
  • Το δέρμα στο μαστό φαίνεται να είναι ρυτιδιασμένο ή να έχει την όψη φλοιού πορτοκαλιού.
  • Εάν η θηλή σας είναι ανεστραμένη (προς τα μέσα)
Καρκίνος μαστού σήμα

Εκτός από την επίσκεψη στο γιατρό, λόγω ενός “συμπτώματος” από τους μαστούς, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η πρόληψη. Συνιστάται επίσκεψη στο γιατρό για προληπτική κλινική εξέταση και προληπτικό μαστογραφικό έλεγχο, ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Η πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, είναι σημαντική, για καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Πρόληψη

  • Ψηλάφηση των μαστών από την γυναίκα (αυτοεξέταση)
  • Μαστογραφία
  • Υπερηχογράφημα
  • Μαγνητική τομογραφία
  • Γονιδιακός έλεγχος BRCA1, BRCA2, BRCA3
  • Σε γυναίκες που κατατάσσονται στην κατηγορία υψηλού κινδύνου επιβάλλεται να γίνεται γονιδιακός έλεγχος προκειμένου να βρεθεί πιθανή γενετική προδιάθεση. Ελέγχονται τα γονίδια BRCA1,BRCA2, ενώ πρόσφατα μπόρεσε να αποκωδικοποιηθεί και το BRCA3.

Ποιές γυναίκες έχουν ένδειξη για έναν τέτοιον έλεγχο;

Αυτό θα το καθορίσει ο ειδικός μαστολόγος που θα πρέπει να πάρει λεπτομερές ιστορικό. Κάποιες σημαντικές κατευθυντήριες οδηγίες πάντως για να θέσει κανείς την ένδειξη είναι να υπάρχει στην οικογένεια (από την πλευρά του πατέρα ή της μητέρας) μία από τις εξής περιπτώσεις:

  • Μία γυναίκα και ένας άνδρας με καρκίνο μαστού.
  • Μία γυναίκα με καρκίνο ωοθηκών και ένας άνδρας με καρκίνο μαστού.
  • Μία γυναίκα με καρκίνο μαστού πριν τα 36 της.
  • Μία γυναίκα με αμφοτερόπλευρο καρκίνο μαστού που ασθένησε πριν τα 51 της.
  • Μία γυναίκα με καρκίνο μαστού και καρκίνο ωοθηκών.
  • Μία γυναίκα με καρκίνο μαστού και μία με καρκίνο των ωοθηκών.
  • Δύο γυναίκες με καρκίνο μαστού εκ των οποίων η μία να έχει ασθενήσει πριν από τα 51 της.
  • Δύο γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών.
  • Τρείς γυναίκες με καρκίνο μαστού ανεξαρτήτως ηλικίας.

Διάγνωση

Γίνεται με ιστολογική ή κυτταρολογική εξέταση μετά από βιοψία, η οποία πραγματοποιείται με τις εξής μεθόδους:

  • Κυτταρολογική βιοψία.
  • Ιστολογική βιοψία (core biopsy).
  • Στερεοτακτική βιοψία.
  • Ανοιχτή χειρουργική βιοψία.

Ιστολογικοί τύποι

  • In situ πορογενές καρκίνωμα (Ductal Carcinoma in Situ DCIS).
  • Πορογενές διηθητικό καρκίνωμα (Invasive Ductal Carcinoma IDC).
  • Σωληνώδες καρκίνωμα (Tubular Carcinoma).
  • Μυελώδες καρκίνωμα.
  • Βλεννοπαράγωγο μαστικό καρκίνωμα.
  • Θηλώδες καρκίνωμα (Papillary Carcinoma of the Brest).
  • Διάτρητο καρκίνωμα (Cribriform Carcinoma of the Brest).
  • Διηθητικό λοβιακό καρκίνωμα (Invasive Lobular Carcinoma ILC).
  • Φλεγμονώδης καρκίνος (Inflammatory Breast Cancer).

Σταδιοποίηση

Η σταδιοποίηση της νόσου είναι σημαντική για την πρόγνωση και τη θεραπεία.
Ταξινόμηση κατά ΤΝΜ (Τ= μέγεθος του όγκου, Ν= προσβολή μασχαλιαίων λεμφαδένων, Μ= παρουσία ή όχι μετάστασης).
Υπάρχουν 5 στάδια:

  • Στάδιο 0: καρκίνωμα in situ που δεν διηθεί τους γύρω ιστούς.
  • Στάδιο Ι: όγκος >2cm χωρίς ένδειξη διασποράς.
  • Στάδιο ΙΙ:
    ΙΙΑ: όγκος 2-5cm χωρίς διασπορά στους λεμφαδένες.
    ΙΙΒ: όγκος 2-5cm με διασπορά στους λεμφαδένες ή όγκος >5 εκ. χωρίς λεμφαδενικές μεταστάσεις.
  • Στάδιο ΙΙΙ:
    ΙΙΙΑ: όγκoς >5 εκ. με μασχαλιαίες λεμφαδενικές μεταστάσεις.
    ΙΙΙΒ: προσβεβλημένοι θωρακικοί λεμφαδένες ή ο όγκος επεκτείνεται στο θωρακικό τοίχωμα ή προσβάλλει ή εξελκώνει το δέρμα.
  • Στάδιο IV: διασπόρα στους λεμφαδένες και απομακρυσμένες μεταστάσεις.

Θεραπεία

Η αντιμετώπιση της νόσου περιλαμβάνει τη χειρουργική επέμβαση, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και την ορμονοθεραπεία. Τύποι χειρουργικής επέμβασης:

  • Ογκεκτομή
  • Ογκεκτομή με λεμφαδενικό καθαρισμό
  • Απλή μαστεκτομή
  • Τροποποιημένη ριζική μαστεκτομή

Ο έλεγχος του φρουρού λεμφαδένα θα πρέπει να πραγματοποιείται σε όλα τα στάδια της νόσου.

Ακτινοθεραπεία: μπορεί να προηγηθεί του χειρουργείου με στόχο τη συρρίκνωση του όγκου ή ως συμπληρωματική θεραπεία μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Ορμονοθεραπεία: εάν στον όγκο υπάρχουν ορμονικοί υποδοχείς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ορμονοθεραπεία μόνη ή σε συνδιασμό με χημειοθεραπεία ή και ακτινοθεραπεία. Συνήθως χορηγείται ταμοξιφένη.

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.